Frantisek Vizner

František Vízner (1936–2011) to ikona czeskiego minimalizmu i jeden z najważniejszych powojennych artystów szkła, który w ciągu 50 lat kariery zrewolucjonizował podejście do szklanych form. Ukończył Akademię Sztuk Użytkowych w Pradze w pracowni prof. Karla Štipla. Przełomem okazał się dla niego rok 1962, kiedy to jego projekt dyplomowy składający się z geometrycznych naczyń stał się kamieniem milowym czeskiego modernizmu, 

W latach 60. pracował już w jednym z ośrodków kultowego Sklo Union w Teplicach – współtworząc wraz z Rudolfem Jurniklem i Vladislavem Urbanem słynne trio, które całkowicie odmieniło wizerunek szkła prasowanego. Vízner podniósł tę tanią technologię seryjną do rangi czystej sztuki, eliminując zbędne ornamenty na rzecz precyzji, geometrii i optycznych efektów, co widać w kultowych modelach jak waza nr 622, cylindryczna nr 3236 z soczewkowymi reliefami czy geometryczne wzory z Libochovic oraz Heřmanovej Hut. Od 1967 pracował przez 10 lat w hucie Škrdlovice, rozwijając technikę szkła formowanego by od 1977 r. całkowicie poświęcić się niezależnej twórczości, wykonując serie pięknych, ciętych waz o matowych powierzchniach.