Heinrich Löffelhardt studiował rzeźbę w Berlinie u Georga Kolbe, przez całe życie zawodowe był związany ze Stuttgartem. Od 1952 roku pełnił funkcję artystycznego dyrektora manufaktur porcelany Arzberg i Schönwald, odpowiadając za niemal cały ich asortyment. Był jednym z najważniejszych przedstawicieli niemieckiego wzornictwa powojennego, związanym z ruchem "Gute Form" (Dobra Forma) oraz Deutschem Werkbund. Projektował również dla Jenaer Glaswerk Schott & Gen., tworząc szkło użytkowe, wazony i optymalizując ekspresy do kawy.

Najważniejsze serwisy:

• Arzberg 2000 (1954) – bestsellerowa forma, używana m.in. w Urzędzie Kanclerza Federalnego
• Arzberg 2025 (1957) – nagrodzony złotym medalem na Triennale w Mediolanie, ikona designu
• Arzberg 2050 (1957/1960) – awangardowa, geometryczna forma
• Arzberg 1100 (1960) – precyzyjny zestaw misek do układania

Löffelhardt reprezentował filozofię, w której piękno wynika z funkcjonalności, a dobry design powinien być dostępny dla każdego. Jego projekty znajdują się w kolekcjach prestiżowych muzeów, m.in. British Museum w Londynie. Niektóre z jego projektów są produkowane do dziś. W 1976 otrzymał honorowe członkostwo w Związku Niemieckich Designerów Przemysłowych.